بررسی بازی Ancient Islands

ترکیب ژانرهای مختلف در دنیای بازی‌های مستقل (Indie) همیشه مثل یک قمار جذاب بوده است؛ گاهی به یک شاهکار نوآورانه ختم می‌شود و گاهی به اثری آشفته که تکلیفش با خودش مشخص نیست. استودیوی سازنده‌ی Ancient Islands با آگاهی از این ریسک، دست روی ترکیب دو سبک بسیار محبوب یعنی «برج دفاعی» (Tower Defense) و «شهرسازی/استراتژی همزمان» (RTS/City Builder) گذاشته است. نتیجه‌ی این ایده، اثری است که تلاش می‌کند شما را همزمان درگیر مدیریت اقتصاد یک قبیله‌ی باستانی و چیدمان استراتژیک خطوط دفاعی در برابر هجوم نیروهای تاریکی کند.

فرمانروایی بر خاک و صخره؛ ترکیب طلایی برج دفاعی و شهرسازی

هسته‌ی اصلی گیم‌پلی بازی Ancient Islands شما را در نقش رهبر یک قبیله‌ی باستانی قرار می‌دهد که باید در مجموعه‌ای از جزایر جادویی و اسرارآمیز بقای خود را تضمین کند. برخلاف بازی‌های سنتی برج دفاعی که در آن‌ها منابع به طور خودکار یا صرفاً با کشتن دشمنان به دست می‌آیند، اینجا شما باید یک چرخه‌ی اقتصادی کامل را مدیریت کنید.

روستاییان شما باید به جنگل‌ها فرستاده شوند تا چوب جمع کنند، سنگ‌ها را از معادن استخراج کنند و با کشاورزی و ماهی‌گیری، غذای مورد نیاز قبیله را تأمین کنند. بدون این منابع، شما عملاً توانایی ساخت یا ارتقای هیچ برجی را نخواهید داشت. این تعادل میان «توسعه‌ی اقتصادی» و «آمادگی دفاعی» لایه‌ی تاکتیکی بسیار عمیقی به بازی بخشیده است؛ اگر تمام نیروهای خود را صرف جمع‌آوری منابع کنید، در برابر موج بعدی دشمنان بی‌دفاع می‌مانید و اگر بیش از حد روی دفاع تمرکز کنید، منابع شما برای پیشرفت در مراحل بالاتر تمام خواهد شد.

طلسمِ باستانیِ جزایر؛ جادو در خدمت استراتژی

وقتی شب فرا می‌رسد و امواج دشمنان (که شامل موجودات کریه افسانه‌ای و نیروهای فاسد باستانی هستند) به سمت دهکده‌ی شما هجوم می‌آورند، بازی رویِ حماسیِ خود را نشان می‌دهد. تنوع برج‌ها و ارتقاهای آن‌ها بسیار خوب طراحی شده است. از برج‌های تیراندازی سنتی گرفته تا سازه‌های جادویی که مانا شلیک می‌کنند یا دشمنان را منجمد می‌سازند، همه‌چیز در خدمت استراتژی شماست.

علاوه بر برج‌ها، شما به جادوهای فعال قدرتمندی (Spells) دسترسی دارید که مستقیماً توسط خود شما روی میدان نبرد اعمال می‌شوند؛ جادوهایی مثل احضار طوفان، ایجاد دیوارهای آتشین یا التیام بخشیدن به سازه‌های آسیب‌دیده. از نظر بصری، بازی از یک آرت‌استایلِ سه‌بعدیِ استایلیش و فانتزی بهره می‌برد که رنگ‌آمیزی زنده‌ای دارد. تماشای دهکده‌ی کوچکتان که به مرور زمان بزرگتر می‌شود و با دیوارهای سنگی و برج‌های نورانی احاطه می‌گردد، لذت بصری و رضایت‌خاطر خاصی را به همراه دارد.

جزر و مدِ خسته‌کننده؛ وقتی ریتم بازی فروکش می‌کند

با وجود تمام این ایده‌های جذاب، Ancient Islands در بخش ریتم و تنوع مراحل در نیمه دوم کمپین خود دچار لغزش می‌شود. بزرگترین پاشنه آشیل بازی، «مدیریت ذره‌بینی» (Micromanagement) بیش از حدِ روستاییان در مواجهه با خطرات است. هوش مصنوعی روستاییان گاهی اوقات به طرز عجیبی کند عمل می‌کند؛ برای مثال، آن‌ها ممکن است در حین حمله‌ی دشمن همچنان به سمت یک درخت در نزدیکی خط مقدم حرکت کنند و به راحتی کشته شوند، مگر اینکه شما تک‌تک آن‌ها را به صورت دستی به پناهگاه بفرستید. این موضوع در مراحل شلوغ و بزرگتر، گیم‌پلی را از یک اثر استراتژیک لذت‌بخش به یک تجربه‌ی استرس‌زا و آشفته تبدیل می‌کند.

علاوه بر این، پس از گذشت چند ساعت و فتح چند جزیره‌ی اول، متوجه می‌شوید که چالش‌های بازی فرمولی می‌شوند. تنوع دشمنان با اینکه در ابتدا خوب به نظر می‌رسد، اما الگوهای حمله‌ی آن‌ها تغییر شگرفی نمی‌کند و شما معمولاً با همان استراتژی‌های اولیه می‌توانید اکثر مراحل نیمه دوم بازی را پشت سر بگذارید. داستان بازی نیز صرفاً یک بهانه‌ی کمرنگ برای جابجایی بین جزایر است و فاقد آن کشش دراماتیکی است که شما را برای فهمیدن سرنوشت این قبیله مشتاق نگه دارد.

نتیجه‌گیری نهایی

بازی Ancient Islands یک تلاش ستودنی و بسیار سرگرم‌کننده در بخش ادغام سبک‌های استراتژی است. چرخه مدیریت منابع و ترکیب آن با دفاع از دهکده در ساعات اولیه فوق‌العاده اعتیادآور است و جلوه‌های بصری شاداب بازی اتمسفر دلپذیری را خلق کرده است. اگرچه هوش مصنوعی ضعیف روستاییان و تکراری شدن روند مسابقات در اواخر بازی مانع از تبدیل شدن آن به یک شاهکار بی‌بدیل می‌شود، اما این اثر بدون شک ارزش وقت طرفداران سبک‌های برج دفاعی و مدیریت کلونی را دارد.

ترکیب هوشمندانه و موفق مکانیک‌های شهرسازی و مدیریت منابع با سبک سنتی برج دفاعی.

تنوع خوب برج‌های دفاعی، ارتقاهای جادویی و طلسم‌های فعال در میدان نبرد.

طراحی هنری سه‌بعدی، رنگارنگ و بسیار چشم‌نواز جزایر و سازه‌ها.

سیستم پاداش‌دهی منصفانه و ارزش تاکتیکی بالا در ساعات ابتدایی بازی.

هوش مصنوعی ضعیف و گاه رباتیکِ روستاییان که نیاز به مدیریت ذره‌بینی و خسته‌کننده‌ای دارد.

افت ریتم بازی در نیمه دوم کمپین و تکراری شدن الگوهای حمله‌ی دشمنان.

کمبود یک خط داستانی عمیق و درگیرکننده برای ترغیب بازیکن.



امتیاز بازی : 7.5 [خوب ]

تجربه یک بازی «خوب» حداقل انتظاری است که باید از یک بازی داشته باشیم، غیر از این است؟ دلایل مختلفی برای گرفتن این امتیاز وجود دارد. ممکن است بازی هیچگونه ایده تازه‌ای نداشته و تنها ایده‌های دیگر بازی‌ها را، هرچند خوب، باز استفاده می‌کند، گیم‌پلی تکراری و یا مشکلات فنی نیز می‌تواند از گونه مشکلاتی انگشت شماری باشد که این بازی با آن سر و کله می‌زند با این وجود بازی مخاطب خاص خود را خواهد داشت و در گوشه کنار دنیای خود چیز جذابی برای عرضه دارد/ به‌‌صورت کلی تجربه آن مفرح است.

خوب