وقتی صحبت از جنگ جهانی دوم در بازی‌های ویدئویی می‌شود، غریزه اولیه‌مان ما را به سمت سواحل نرماندی یا نبردهای خونین استالینگراد می‌برد. اما بازی Classified: France ’44 دست روی زاویه‌ای گذاشته که کمتر به آن پرداخته شده است: ماه‌های منتهی به روز باشکوه D-Day و جنگ‌های پارتیزانی در دل فرانسه‌ی اشغال‌شده. استودیوی Absolutely Games با این اثر تلاش کرده تا فرمول محبوب XCOM را با چاشنی تاریخ و تاکتیک‌های مخفی‌کاری بازتعریف کند.
بزرگترین برگ برنده‌ی بازی این است که شما را در نقش فرمانده‌ی یک گروه کوچک از نیروهای ویژه متفقین و مبارزان نهضت مقاومت فرانسه قرار می‌دهد. وظیفه شما کاملاً مشخص است: خرابکاری، ترور، و ایجاد هرج‌ومرج در خطوط پشت جبهه ارتش نازی تا مسیر برای هبوط ارتش اصلی هموار شود. بازی ساختاری نوبتی (Turn-based Tactics) دارد، اما چند مکانیک اختصاصی به آن تزریق شده که هویت متمایزی به آن می‌بخشد.
سیستم روحیه؛ تیرهایی که حتی در صورت خطا هم می‌کُشند
برخلاف اکثر بازی‌های هم‌سبک که در آن‌ها شلیک ناموفق به معنای هدر رفتن نوبت است، در Classified: France ’44 سیستم روحیه (Morale) همه‌چیز را تغییر می‌دهد. هر شلیکی که به سمت دشمن انجام شود (حتی اگر به هدف اصابت نکند و از بغل گوش او رد شود)، نوار روحیه‌ی او را پایین می‌آورد.
اگر روحیه‌ی یک سرباز به زیر ۵۰ درصد برسد، او دچار “سرکوب” (Suppressed) می‌شود که دقت و کارایی‌اش را به شدت کاهش می‌دهد. اگر این نوار به صفر برسد، دشمن نوبت بعدی خود را کاملاً از دست می‌دهد. این مکانیک باعث شده مبارزات بازی به شدت تاکتیکی و واقع‌گرایانه شوند؛ به طوری که گاهی اوقات شما عمداً به سمت دشمن شلیک می‌کنید نه برای کشتن او، بلکه برای زمین‌گیر کردنش تا چریک دیگرتان بتواند از جناحین (Flank) به او نزدیک شود.
رقصِ سایه‌ها پیش از آغاز طوفان
بخش مخفی‌کاری بازی یکی دیگر از بخش‌های جذاب آن است. هر مرحله معمولاً با یک «فاز مخفی‌کاری» آغاز می‌شود. شما می‌توانید با استفاده از چاقو یا سلاح‌های بی‌صدا، سربازان گشتی نازی را یکی پس از دیگری و بدون ایجاد سر و صدا از پا درآورید. هر چه بیشتر در حالت مخفی‌کاری بمانید، موقعیت بهتری برای چیدمان نیروها قبل از لو رفتن نقشه خواهید داشت. بازی به شما اجازه می‌دهد که یک شبیخون (Ambush) بی‌نقص را طراحی کنید که شروع فاز اکشن را به شدت به نفع شما سنگین می‌کند.
علاوه بر این، مدیریت سه جناح مختلف مقاومت در فرانسه (کمونیست‌ها، ناسیونالیست‌های دوگل و جنایتکاران محلی) لایه‌ای از استراتژی کلان را به بخش مدیریت گاراژ و پایگاه شما اضافه کرده است؛ راضی نگه داشتن هر کدام از این گروه‌ها، به باز شدن سلاح‌ها و قابلیت‌های منحصربه‌فردی منجر می‌شود.
ترکش‌های تکرار و محدودیت‌های بودجه‌ی کم
اما چرا بازی نتوانسته به یک شاهکار بی‌بدیل تبدیل شود؟ پاسخ در ساختار مراحل و بودجه‌ی محدود بازی نهفته است. پس از گذشت حدود ۱۰ ساعت از بازی، متوجه می‌شوید که در حال تکرار مأموریت‌هایی با ساختار بسیار مشابه هستید: «فلان اسناد را بدزد، فلان افسر را ترور کن، رادیو را نابود کن و خارج شو». بازی پس از مدتی چالش جدیدی برای رو کردن ندارد و تنوع دشمنان نیز به قدری نیست که این تکرار را جبران کند.
از طرفی، بازی فاقد آن صیقل‌خوردگی و جادوی بصری آثار بزرگتر است. انیمیشن‌های شلیک و حرکت کاراکترها گاهی اوقات بیش از حد خشک و تصنعی به نظر می‌رسند و صداپیشگی شخصیت‌ها (به خصوص لهجه‌های بیش از حد غلوشده‌ی فرانسوی و انگلیسی) حس و حال یک فیلم اکشن درجه‌ی دو (B-Movie) را تداعی می‌کند. هوش مصنوعی دشمنان نیز گاهی اوقات رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌دهد؛ برای مثال، یک سرباز نازی ممکن است رفیقش را که جلویش سلاخی شده نادیده بگیرد، اما صدای پای شما را از فرسنگ‌ها دورتر بشنود.
نتیجه‌گیری نهایی
بازی Classified: France ’44 یک اثر تاکتیکی محترم و سرگرم‌کننده است که قطعاً ارزش وقت طرفداران پرپاقرص سبک نوبتی و تاریخ جنگ جهانی را دارد. سیستم روحیه‌ی نوآورانه و فاز مخفی‌کاری جذاب بازی، تجربه‌ی ساعات اولیه را به شدت لذت‌بخش می‌کند. اما اگر به دنبال روایتی عمیق، گرافیک خیره‌کننده یا تنوعی بی‌پایان هستید، بازی با محدودیت‌های بودجه‌ی AA خود شما را ناامید خواهد کرد. این بازی یک مأموریت خرابکاری خوب است، اما لزوماً یک پیروزی تاریخی نیست.
دیدگاه‌ها
بدون دیدگاهاولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسد.