نقد و بررسی

بررسی بازی Duo Quest

نبردهای کارتی، دوستی‌ها و دردسرهای فنی

شایان کاظمی ۵ دقیقه مطالعه ۶ بازدید ۰ دیدگاه
Duo Quest

پیدا کردن یک بازی دونفره (Co-op) که بتوان آن را با دوست یا پارتنری که گیمرِ حرفه‌ای نیست تجربه کرد، همواره یک چالش است. بازی Duo Quest با وعده‌ی پر کردنِ همین خلاء پا به میدان گذاشته است. این عنوانِ مستقل، مکانیزم‌های آشنای بازی‌های کارتی و روگ‌لایک (Roguelike Deckbuilder) را با یک عنصر کاملاً غیرمنتظره و اجتماعی ترکیب کرده است: پاسخ دادن به سوالاتِ شخصی درباره‌ی یکدیگر! شما و هم‌تیمیتان باید در یک دنیای فانتزیِ ۸-بیتی، با استفاده از «انرژیِ دوگانه» (Duo Energy) به جنگ پادشاه شیاطین بروید. در وب‌سایت پیکسل آرتس، کنترلرها را به دست گرفته‌ایم تا ببینیم آیا این ترکیبِ عجیب از زوج‌درمانی و کارت‌بازی، ارزش تجربه کردن دارد یا زیر بار مشکلات فنیِ خود له می‌شود.

Duo Quest 1

مکانیزم سوالات؛ قلب تپنده و درخشانِ بازی

ایده‌ی اصلی و بی‌نهایت جذابِ Duo Quest، ادغامِ یک بازیِ «شناختِ متقابل» با سیستم مبارزاتِ کارتی است. در حین مبارزه با هیولاها، برای اجرای حملات ترکیبیِ قدرتمند، بازی از شما بیش از ۱۰۰۰ سوالِ متنوع و گاهی خنده‌دار در ۲۰ دسته‌بندی مختلف می‌پرسد (مثلاً درباره‌ی عادات، سلیقه‌ها یا نظرات شخصیِ یکدیگر). اگر پاسخِ شما و پارتنرتان یکسان باشد، کارت‌های شما با هم ترکیب شده و یک کمبوی مرگبار را روی سر دشمن خالی می‌کنید.

این مکانیزم به شدت سرگرم‌کننده است و باعث ایجاد مکالماتِ خنده‌دار، بحث‌های دوستانه و کل‌کل‌های جذابی بین دو بازیکن می‌شود. بازی به خوبی توانسته فضایی ایجاد کند که حتی افراد غیرگیمر نیز از آن لذت ببرند. با این حال، یک ایرادِ طراحی در این بخش وجود دارد: زمانی که پاسخِ دو بازیکن متفاوت است، بازی بلافاصله جواب‌ها را از روی صفحه پاک می‌کند و زمان کافی برای خواندن، خندیدن یا بحث کردن درباره‌ی تفاوتِ جواب‌ها به شما نمی‌دهد، در حالی که نصفِ لذتِ بازی در همین بحث‌هاست!

گیم‌پلی و روگ‌لایک؛ ساده، جذاب اما گاهی مبهم

هسته گیم‌پلی شامل انتخاب کلاس (از بین ۵ کلاس موجود)، پیدا کردن آرتیفکت‌های قدرتمند و گشت‌وگذار در نقشه‌های تصادفی (Procedurally Generated) است. مبارزات کارتی پیچیدگیِ عناوین هاردکورِ این ژانر را ندارند، اما برای یک تجربه‌ی دو نفره‌ی سبک، کاملاً مناسب و دوست‌داشتنی طراحی شده‌اند.

با این وجود، رابط کاربری (UI) بازی در حین مبارزات گیج‌کننده است. برای مثال، سیستم ادغام کارت‌ها (Fusion) به صورت واضح نشان نمی‌دهد که ترکیب دو کارتِ خاص، دقیقاً چه کارتی را تولید می‌کند و شما مجبورید دائماً از دکمه‌ی «بررسی» (Inspect) استفاده کنید که ریتم بازی را کُند می‌کند. همچنین، هنگام فشار دادن دکمه‌ی نمایش وضعیت (Status)، آیکون‌های مربوط به دشمنان (مانند قصد آن‌ها برای حمله) توضیح داده نمی‌شوند و فقط آیکون‌های بازیکنان تشریح می‌گردند، که این موضوع برنامه‌ریزی استراتژیک را دشوار می‌سازد.

یک فاجعه‌ی فنی؛ باگ‌ها، کنترلرها و متن‌های تار

دلیلی که نمره‌ی Duo Quest را به شدت کاهش می‌دهد، وضعیتِ فنیِ نپخته و پولیش‌نخورده‌ی آن است. بازی در لحظه‌ی اول به شما پیشنهاد می‌کند که از کنترلر استفاده کنید، اما به طرز عجیبی، بخش‌هایی از بازی (مانند تایپ کردن سوالات کاستوم) اصلاً از کنترلر پشتیبانی نمی‌کنند و از شما می‌خواهند از کیبورد استفاده کنید! حتی کیبوردِ درونِ بازی نیز دارای چیدمان استانداردِ QWERTY نیست که تایپ کردن با آن را به یک کابوس تبدیل می‌کند.

مشکلات کنترلر به همین‌جا ختم نمی‌شود. صفحه‌ی «اتصال مجدد کنترلر» (Reconnect Controller) به شدت باگ‌دار است؛ گاهی باعث قطع شدنِ مجددِ دسته‌ها می‌شود و در بسیاری از مواقع، بازی را به طور کامل قفل (Soft-lock) می‌کند که تنها راهِ حلِ آن، بستن و اجرای مجددِ بازی است.

بدتر از آن، اگر این قطعی و نیاز به خروج در هنگام یک «رویداد» (Event) روی نقشه رخ دهد، پس از ورود مجدد به بازی، آن رویداد به طور کامل رد (Skip) می‌شود و شما شانسِ لوت کردنِ آن را از دست می‌دهید! علاوه بر این مشکلاتِ حیاتی، متن‌های بازی (حتی در رزولوشن‌های بالا مثل 1440p) به دلایل نامعلومی تار و ناخوانا (Blurry) هستند که پس از یک ساعت بازی، باعث خستگی چشم می‌شوند.

Duo Quest 2

نتیجه‌گیری نهایی

بازی Duo Quest یک ایده‌ی طلایی و فوق‌العاده صمیمی در هسته‌ی خود دارد. ترکیبِ مکالماتِ خنده‌دار و سوالات شخصی با یک مبارزه‌ی کارتیِ روگ‌لایک، تجربه‌ای حدوداً ۶ تا ۹ ساعته را خلق کرده است که برای پر کردن وقت در کنار یک دوست یا پارتنر، بی‌نظیر است. گرافیک پیکسلی و داستان بامزه‌ی آن نیز جذابیتِ خاص خود را دارند. اما متأسفانه، این ایده‌ی درخشان زیر آواری از باگ‌های فنی، مشکلاتِ شدید در پشتیبانی از کنترلر، رابط کاربریِ مبهم و متن‌های تار دفن شده است. اگر سازندگانِ این عنوانِ مستقل بتوانند در آپدیت‌های آینده این مشکلاتِ فنیِ اساسی را برطرف کرده و بازی را پولیش کنند، Duo Quest به یکی از بهترین بازی‌های Co-op سال تبدیل خواهد شد؛ اما در وضعیتِ فعلی، تجربه‌ی آن نیازمندِ صبرِ ایوب و تحملِ باگ‌های کلافه‌کننده است.

بازی Duo Quest یک بهانه‌ی عالی برای خندیدن، کل‌کل کردن و شناختِ بیشترِ پارتنرتان در دلِ یک ماجراجویی کارتی است. هسته‌ی تعاملیِ بازی به شدت سرگرم‌کننده است، اما مشکلاتِ فنیِ فراوان، به ویژه در سیستم کنترلر و رابط کاربری، تجربه‌ی آن را در وضعیت فعلی به شدت تحت تاثیر قرار داده و نیازمند آپدیت‌های فوری است.

حکم نهایی · شایان کاظمی

+نقاط قوت

  • ایده‌ی فوق‌العاده جذابِ ترکیبِ یک بازی «شناخت متقابل» (پاسخ به سوالات شخصی) با مبارزات کارتی.
  • طراحی عالی برای بازی کردن با افراد غیرگیمر (Accessible) به عنوان یک تجربه‌ی صمیمی و دو نفره.
  • تنوع خوبِ سوالات (بیش از ۱۰۰۰ سوال) که مکالمات خنده‌دار و بحث‌های جذابی را ایجاد می‌کند.
  • گرافیک بامزه و طراحی دوست‌داشتنیِ کاراکترها و کارت‌ها.

−نقاط ضعف

  • باگ‌های شدید و قفل شدنِ بازی (Soft-lock) در صفحه‌ی اتصال مجدد کنترلرها.
  • پشتیبانی ناقص از کنترلر در برخی بخش‌ها و اجبار به استفاده از کیبورد (بدون چیدمان QWERTY).
  • متن‌های تار و ناخوانا در بازی که باعث خستگی چشم می‌شود.
  • رابط کاربریِ نامناسب؛ از عدم توضیح آیکون‌های دشمنان گرفته تا محو شدنِ سریعِ پاسخِ سوالات از روی صفحه.
  • باگِ رد شدن (Skip) رویدادهای نقشه در صورت خروج موقت از بازی.
نویسنده
شایان کاظمینویسنده

نوشته‌های شایان کاظمی در پیکسل آرتس را از لینک زیر دنبال کنید.

دیدگاه‌ها

بدون دیدگاه

دیدگاه‌تان را بنویسید

برای نوشتن دیدگاه نیازی به ثبت‌نام نیست؛ فقط نام‌تان کافی است.

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسد.