فرمول بازی محبوب Papers, Please و سیستمهای بازرسی مرزی تا کنون الهامبخش آثار مستقل زیادی بوده است. اما چه میشود اگر این بار به جای یک کشور توتالیتر، نگهبانِ تنها ایستگاه بازرسی در یک شهر در حال فروپاشی باشید که ویروس زامبی به جانش افتاده است؟ بازی Quarantine Zone: The Last Check دقیقاً دست روی همین ایده گذاشته است؛ اثری در سبک شبیهساز و بقای پستآپوکالیپتیک ۳بعدی که شما را در لبهی تیغ بین ترحم انسانی و بقای یک پناهگاه قرار میدهد.
مهرِ ورود یا شلیکِ خلاص؛ هنرِ غربالگری در میان آشوب
هستهی اصلی گیمپلی بازی بر دوش وظیفهی خطیر شما در ایستگاه بازرسی (Checkpoint) بنا شده است. هر روز، صف طویلی از بازماندگان وحشتزده که از شهر فروپاشیده گریختهاند، پشت درهای کمپ شما صف میکشند. وظیفهی شما این است که با ابزارهای معاینهی پیشرفته (مثل تبسنج، اسکنرهای بدن، بررسی علائم حیوانی و مدرکسنجی) و البته «شهود ششم» خود، سلامت آنها را بسنجید.
این بخش از بازی تنش روانشناختی فوقالعادهای دارد. یک اشتباه کوچک یا یک لحظه غفلت در بررسی داغیِ شریانهای یک فرد یا پنهانکاری یک زخم گازگرفتگی، میتواند به معنای ورود فرد مبتلا به داخل کمپ و شیوع ناگهانی طاعون در پشت دیوارهای امنیتی باشد. از طرفی، رد کردن ناعدالتیِ افرادی که سالم هستند اما مشکوک به نظر میرسند، فشار اخلاقی سنگینی را به شما وارد میکند.
دیوارها را محکم کن؛ مدیریت کمپ و هجوم مردگان
اما ماجرا فقط به چک کردن شناسنامه و معاینه محدود نمیشود. بازی لایهای از سبک «مدیریت منابع و دفاع» را هم در خود جای داده است. با گذشت هر روز، آشوب و فشار در محیط بیرونی بیشتر میشود. شما باید منابع محدودی که در اختیار دارید (مانند دارو، جیره غذایی، مهمات و قطعات یدکی) را به دقت مدیریت کنید.
اگر نوار امنیت کمپ پایین بیاید یا شبهنگام دستهای از زامبیها به ایستگاه بازرسی حمله کنند، شما باید خودتان سلاح به دست بگیرید و خطوط دفاعی را ترمیم کنید. ارتقای ابزارهای غربالگری، برجهای نگهبانی و تقویت سیمخاردارها، چرخه بالایی از سیستم پیشرفت را در بازی ایجاد کرده که شما را مجبور میکند مدام بین اولویتهای دفاعی و رفاهی کمپ دست به انتخاب بزنید.
گیر کردن در چرخهی تکرار؛ پاشنه آشیل ایستگاه Quarantine
با وجود ایدهی بسیار جذاب، بازی Quarantine Zone: The Last Check از مشکلاتی رنج میبرد که مانع از رسیدن آن به نمرات بالاتر میشوند. بزرگترین مشکل بازی، تکراری شدن سریعِ چرخه بازرسی پس از چند ساعت اول است. الگوی بیماریها و علائم مبتلایان به مرور زمان تنوع خود را از دست میدهد و فرایند غربالگری که در ابتدا پر از تعلیق بود، به یک کار مکانیکی و روتین تبدیل میشود.
علاوه بر این، انیمیشنها و کنترلهای ۳بعدی بازی هنگام مبارزه یا رفتوآمد در محیط کمپ کمی خشک و صلب احساس میشوند. رابط کاربری (UI) بازی نیز در زمان مدیریت منابع یا درگیریهای سریع، کمی شلوغ و کند عمل میکند. داستان بازی نیز بیشتر بستر و بهانهای برای گیمپلی است و فاقد آن شخصیتپذیری و عمق روایی است که بتواند شما را کاملاً درگیر سرنوشت افراد شهر کند.
نتیجهگیری نهایی
بازی Quarantine Zone: The Last Check یک شبیهساز بقای سرگرمکننده و پرتعلیق است که ترکیب موفقی از مکانیکهای بازرسی مرزی با تم آخرالزمان زامبی ارائه میدهد. اتمسفر سنگین، چالشهای اخلاقی و استرسِ ناشی از ورود یک فرد مبتلا به کمپ، ساعات اولیه بازی را بسیار هیجانانگیز میکند. اگرچه تکراری شدن روند بازرسیها و برخی ایرادات فنی مانع از تبدیل شدن آن به یک اثر بینقص شده است، اما تجربه آن برای طرفداران سبک شبیهسازی و عناوین پستآپوکالیپتیک خالی از لطف نیست.
بازی Quarantine Zone: The Last Check یک شبیهساز بقای سرگرمکننده و پرتعلیق است که ترکیب موفقی از مکانیکهای بازرسی مرزی با تم آخرالزمان زامبی ارائه میدهد. اتمسفر سنگین، چالشهای اخلاقی و استرسِ ناشی از ورود یک فرد مبتلا به کمپ، ساعات اولیه بازی را بسیار هیجانانگیز میکند. اگرچه تکراری شدن روند بازرسیها و برخی ایرادات فنی مانع از تبدیل شدن آن به یک اثر بینقص شده است، اما تجربه آن برای طرفداران سبک شبیهسازی و عناوین پستآپوکالیپتیک خالی از لطف نیست.
تنش روانشناختی بالا و اهمیت بالای هر تصمیم در سرنوشت کمپ.
سیستم مدیریت منابع و ارتقای خطوط دفاعی در برابر هجوم شبانهی مردگان.
اتمسفر ۳بعدی دلمردگی و حس حاکم بر یک شهر فروپاشیده.
انیمیشنهای حرکتی خشک و کنترلهای نهچندان روان در فازهای مبارزه.
کمبود عمق داستانی و عدم تعامل عمیق با شخصیتهای بازمانده.
