بررسی بازی Blasphemous 2

دنیای «کاستودیا» (Cvstodia) همیشه جایی برای ضعیف‌النفس‌ها نبوده است. اما در Blasphemous 2، استودیوی The Game Kitchen ثابت کرد که حتی در میان سیاه‌ترین کابوس‌های مذهبی و فولکلور اسپانیایی، می‌توان نوری از نبوغ و تکامل پیدا کرد. این بازی دیگر فقط درباره‌ی «سخت بودن» نیست؛ بلکه درباره‌ی «دقیق بودن» است. توبهکار (The Penitent One) بازگشته تا در دنیایی که بوی بخور و خون می‌دهد، مسیر تقدیر را به شکلی متفاوت رقم بزند.

تثلیثِ سلاح‌ها: فراتر از شمشیرِ خاری

بزرگترین جهش این نسخه نسبت به شماره‌ی اول، تنوع در مبارزات است. این بار شما با یک شمشیر ساده شروع نمی‌کنید. بازی سه سلاح کاملاً متفاوت را پیش روی شما می‌گذارد که هر کدام نه تنها شیوه‌ی مبارزه، بلکه شیوه‌ی پیمایش (Traversal) در دنیای بازی را هم تغییر می‌دهند:

• Veredicto: یک گرز آتشین و سنگین که قدرت تخریبی وحشتناکی دارد اما سرعت شما را می‌گیرد.

• Sarmiento & Centella: خنجرهای دوقلویی که سرعت برق‌آسایی دارند و بر پایه الکتریسیته عمل می‌کنند.

• Ruego Al Alba: شمشیری متعادل که یادآور حس و حال نسخه‌ی اول است.

این تنوع باعث شده تا هر بازیکن بتواند استایل منحصر‌به‌فرد خود را پیدا کند. دیگر خبری از آن مبارزات گاهی خشک و خطی نیست؛ حالا هر نبرد شبیه به یک رقص مرگبار است که در آن باید در صدم ثانیه تصمیم بگیرید.

طراحی جهان: مترویدوانیا به معنای واقعی کلمه

در نسخه‌ی اول، برخی از مکانیک‌های جابجایی کمی آزاردهنده بودند (سقوط در چاله‌ها و مرگ آنی را یادتان هست؟). در Blasphemous 2، تیم سازنده به تمام انتقادات گوش داده است. طراحی نقشه‌ی بازی فوق‌العاده منسجم است. هر منطقه با جزئیات بصری خیره‌کننده‌ای طراحی شده و راه‌های مخفی، میان‌برها و آیتم‌های باستانی به قدری هوشمندانه جای‌گذاری شده‌اند که گشت‌وگذار (Backtracking) هرگز خسته‌کننده نمی‌شود.

ارتباط میان سلاح‌ها و پازل‌های محیطی، عمق جدیدی به بازی بخشیده است. شما برای عبور از یک مانع صوتی، به زدن زنگ‌های خاص با گرز نیاز دارید و برای تله‌پورت شدن بین آینه‌ها، باید از خنجرهای رعدآسا استفاده کنید. این یعنی جهان بازی و توانایی‌های شما در یک پیوند ناگسستنی هستند.

هنر پیکسل‌ارتی که فریاد می‌زند

باید کلاه را به احترام تیم هنری بازی از سر برداشت. هر فریم از این بازی شبیه به یک تابلوی نقاشی سبک باروک است که با پیکسل‌ها بازسازی شده. انیمیشن‌های اعدام (Executions) به قدری روان و با جزئیات هستند که همزمان حس تحسین و اشمئزاز را در شما بیدار می‌کنند. طراحی غول‌آخرها (Bosses) نیز در سطح دیگری قرار دارد؛ آن‌ها نه تنها چالش‌برانگیز هستند، بلکه هر کدام قصه‌ای تلخ و تراژیک را در طراحی بصری خود حمل می‌کنند.

جمع‌بندی توبه و رستگاری

Blasphemous 2 شاهکاری است که نشان می‌دهد چطور می‌توان یک دنباله ساخت. بازی با حفظ اتمسفر سنگین و مذهبی خود، مکانیک‌های گیم‌پلی را به قدری صیقل داده که تجربه‌ی آن برای هر عاشق سبک مترویدوانیا و سولز-لایک واجب است. این بازی سندی است بر این مدعا که پیکسل‌آرت هنوز هم می‌تواند یکی از قدرتمندترین ابزارها برای انتقال احساسات و وحشت باشد.

+ سیستم مبارزات تکامل‌یافته با سه سلاح کاملاً متفاوت که عمق استراتژیک بازی را دوچندان کرده‌اند.
+ طراحی محیطی و نقشه‌ی بی‌نقص که استانداردهای سبک مترویدوانیا را به چالش می‌کشد.
+ گرافیک بصری و پیکسل‌ارتی خیره‌کننده همراه با انیمیشن‌های بسیار روان.
+ موسیقی متن اتمسفریک که کاملاً با فضای غم‌بار و حماسی بازی همخوانی دارد.
+ غول‌آخرهای به یاد ماندنی با طراحی‌های منحصر‌به‌فرد و چالش‌برانگیز.

- سیستم روایت داستان (Lore) همچنان بیش از حد گنگ است و شاید برخی از بازیکنان را سردرگم کند.
- برخی از مأموریت‌های جانبی (Side Quests) راهنمایی کافی ندارند و به راحتی از دست می‌روند.



امتیاز بازی : 9 [فوق العاده ]

شدیدا به شما پیشنهاد می‌کنیم این بازی را تجربه کنید. عناوینی با چنین نمره‌ای در طول بازی گاها ما را شگفت زده کردند، گیم‌پلی هوشمندانه یا روایتی خاص و حتی بخش چندنفره جذاب و تک‌نفره درگیر کننده، می‌تواند از دلایل آن باشد؛ این بازی از دیگر رقیبان ژانر خود یک سر و گردن بالاتر است حال چه یک برداشت تازه از یک ایده قدیمی باشد یا سیستمی نوین را به‌ گیم‌پلی و ژانر خود اضافه می‌کند.

فوق العاده