بررسی بازی Octopath Traveler 0

زمانی که اسکوئر انیکس (Square Enix) در سال ۲۰۱۸ اولین قسمت از این سری را معرفی کرد، سبک بصری HD-2D را به دنیا هدیه داد. حالا در ۴ دسامبر ۲۰۲۵، تیم «آسانو» (Team Asano) با یک حرکت جسورانه، عقربه‌های ساعت را نه به جلو، بلکه قرن‌ها به عقب برگردانده است. Octopath Traveler 0 تلاش می‌کند تا ریشه‌های دنیای «اورسترا» (Orsterra) را کندوکاو کند و به این سوال پاسخ دهد: قبل از اینکه شغل‌ها (Jobs) و خدایان به شکل امروزی درآیند، دنیا چگونه بود؟

نتیجه، یک JRPG زیبا، درگیرکننده و البته کمی محتاط است که اگرچه فرمول برنده را تغییر نمی‌دهد، اما آن را با عطر و بوی نوستالژی کهن صیقل می‌دهد.

روایت: وقتی افسانه‌ها متولد شدند

همانطور که از نام «صفر» پیداست، ما با یک پیش‌درآمد طرف هستیم. داستان در عصر «جنگ دوازده خدا» جریان دارد، دورانی تاریک‌تر و خشن‌تر از دو نسخه‌ی قبل. این بار هم شما کنترل ۸ شخصیت را بر عهده دارید، اما تفاوت اصلی در «هدف» آن‌هاست. برخلاف نسخه‌های قبل که داستان‌ها شخصی‌تر بودند (انتقام، شهرت، یا آزادی)، در Zero، سرنوشت شخصیت‌ها مستقیماً با شکل‌گیری تاریخ جهان گره خورده است.

نویسندگان تلاش کرده‌اند تا بزرگترین نقد وارد شده به این سری (عدم ارتباط بین داستان شخصیت‌ها) را برطرف کنند. در OT0، شخصیت‌ها زودتر با هم آشنا می‌شوند و سیستم جدیدی به نام «Campfire Tales» (قصه‌های دور آتش) اضافه شده که دیالوگ‌های عمیق‌تری را بین اعضای گروه در حین استراحت رد و بدل می‌کند. با این حال، ساختار اپیزودیک هنوز هم پابرجاست و گاهی اوقات پرش‌های روایی بین داستان یک شوالیه مقدس و یک کیمیاگر دیوانه، می‌تواند تمرکز بازیکن را به هم بریزد.

داستان‌ها به خودی خود عالی هستند. داستان «آلریک»، سربازی که اولین تکنیک‌های شمشیرزنی را ابداع می‌کند، و «سلن»، کاهنی که سعی دارد صدای خدایان را بشنود، از بهترین‌های سری هستند. تم بازی بالغ‌تر شده و به مسائلی مثل فداکاری برای آیندگان و وحشت جنگ می‌پردازد.

گیم‌پلی: رقص کلاسیک با کفش‌های جدید

هسته‌ی گیم‌پلی Octopath Traveler 0 همچنان همان سیستم نوبتی شاهکار «Break & Boost» است. شناسایی نقاط ضعف دشمن، شکستن سپر آن‌ها (Break) و سپس استفاده از امتیازهای ذخیره شده (BP) برای وارد کردن ضربات سنگین، هنوز هم بعد از گذشت سال‌ها اعتیادآور است.

اما Zero چه چیزی به میز اضافه کرده است؟

1. سیستم «Origin Arts»: جایگزین «Latent Powers» در نسخه دوم شده است. از آنجایی که این بازی در گذشته رخ می‌دهد، شخصیت‌ها هنوز به کلاس‌های مدرن دسترسی ندارند. در عوض، هر شخصیت یک درخت مهارت «بدوی» دارد که شما می‌توانید سبک مبارزه او را اختراع کنید. این سیستم آزادی عمل فوق‌العاده‌ای می‌دهد اما کمی پیچیده است.

2. تعاملات محیطی (Field Actions): مکانیک روز و شب از نسخه دوم بازگشته، اما حالا تاثیرات محیطی دارد. برای مثال، استفاده از قدرت آتش در شب می‌تواند هیولاهای خاصی را جذب کند اما مسیرهای مخفی را روشن کند.

با این حال، بازی در بخش «طراحی مراحل» (Dungeon Design) کمی درجا می‌زند. سیاه‌چال‌ها همچنان خطی هستند و با وجود زیبایی بصری، از نظر معماری چالش خاصی ندارند. همچنین، «گریند» (Grind) کردن برای تراز گرفتن، به‌خصوص در اواسط بازی، کمی اجتناب‌ناپذیر حس می‌شود که برای بازیکنان مدرن ممکن است خسته‌کننده باشد.

سمفونی نور و سایه: گرافیک و موسیقی

گرافیک HD-2D در Octopath Traveler 0 به اوج تکامل خود رسیده است. استفاده از موتور ارتقا یافته، باعث شده نورپردازی‌ها حجمی‌تر و دوربین پویاتر شود. در نبردهای باس، دوربین با زوایای سینمایی حرکت می‌کند و ترکیب پیکسل‌آرت‌های دوبعدی با محیط‌های سه‌بعدی، صحنه‌هایی خلق می‌کند که شبیه به یک تابلوی نقاشی متحرک است. افکت‌های جادویی، به‌خصوص جادوهای باستانی که تمی کیهانی دارند، خیره‌کننده هستند.

موسیقی… آه، موسیقی! یاسونوری نیشیکی (Yasunori Nishiki) بار دیگر ثابت می‌کند که نابغه‌ی دوران ماست. موسیقی متن OT0 تمی حماسی‌تر و ارکسترال‌تر دارد که با فضای باستانی بازی همخوانی دارد. قطعات موسیقی نبرد، آدرنالین خالص هستند و تم‌های شخصیت‌ها، با سازهای قدیمی‌تر نواخته شده‌اند تا حس «گذشته» را القا کنند.

چرا ۸ و نه ۱۰؟ تکرار تاریخ

Octopath Traveler 0 یک بازی عالی است، اما قربانی وفاداری بیش از حد به فرمول خود شده است. پس از دو بازی اصلی (و یک نسخه موبایل)، ساختار «برو به شهر جدید، داستان را ببین، به سیاه‌چال برو، باس را بکش» کمی قابل پیش‌بینی شده است. اگرچه داستان‌ها جذاب‌تر شده‌اند و گرافیک زیباتر است، اما حس «کشف و شهود» که در نسخه اول وجود داشت، حالا کمرنگ شده است.

علاوه بر این، برخی از باگ‌های جزئی در نسخه لانچ (مانند گیر کردن شخصیت‌ها در بافت‌های محیطی در مناطق کوهستانی) و منوهای تو در تو برای مدیریت تجهیزات ۸ شخصیت، کمی از لذت تجربه می‌کاهند.

جمع‌بندی: نامه‌ای عاشقانه به گذشته

Octopath Traveler 0 بهترین دروازه برای کسانی است که می‌خواهند داستان این دنیا را از ابتدا درک کنند و یک هدیه‌ی ارزشمند برای طرفداران قدیمی است. این بازی شاید چرخ را دوباره اختراع نکند، اما آن را چنان زیبا و روان می‌چرخاند که نمی‌توانید از آن چشم بردارید. اگر دلتان برای یک ماجراجویی کلاسیک، با موسیقی گوش‌نواز و مبارزات استراتژیک تنگ شده است، این سفر ۸۰ ساعته به گذشته، بهترین گزینه برای پایان سال ۲۰۲۵ شماست.

+ گرافیک HD-2D تکامل‌یافته با نورپردازی و زوایای دوربین سینمایی
+ داستان‌های درگیرکننده با تم‌های تاریک‌تر و ارتباط بهتر بین شخصیت‌ها
+ موسیقی متن شاهکار که اتمسفر باستانی را عالی منتقل می‌کند
+ سیستم مبارزات «Break & Boost» همچنان یکی از بهترین‌های ژانر نوبتی است
+ سیستم جدید شخصی‌سازی مهارت‌ها (Origin Arts) عمق خوبی دارد

- ساختار گیم‌پلی تکراری نسبت به نسخه‌های قبلی
- نیاز به «گریند» (Grind) شدید کردن در اواسط بازی برای پیشرفت
- طراحی مراحل و سیاه‌چال‌ها بیش از حد خطی و ساده است



امتیاز بازی : 8 [عالی ]

این بازی ارزش زمان و هزینه شما را دارد. این بازی تغییری «پایه‌ای» در ژانر خود ایجاد نمی‌کند و تنها به تقویت پایه‌های گذاشته شده توسط بازی‌های بزرگ بسنده می‌کند. مطمئنا طرفداران ژانر بازی از آن لذت می‌برند. در این بین مشکلاتی نیز در بازی دیده می‌شود که البته بخاطر کیفیت دیگر بخش‌ها، تاثیر آن‌ها را به‌ندرت حس می‌کنیم. ممکن است در این بین مشکلاتی وجود داشته باشد اما به‌هیچ‌عنوان به تجربه اصلی بازی لطمه‌ای وارد نمی‌کند.

عالی