بیایید به سال ۱۹۹۵ برگردیم؛ زمانی که بازی‌های ریسینگ آرکید با موزیک‌های تکنو و سرعت‌های جنون‌آمیز، سلطان بلامنازع کلوپ‌ها و کامپیوترهای خانگی بودند. سری Screamer در آن زمان تعریف‌کننده‌ی سرعت و هیجان بود، اما بعد از نسخه‌ی Screamer 4×4 در سال ۲۰۰۰، این فرنچایز به یک خواب زمستانی ۲۶ ساله رفت. حالا استودیوی Milestone که تبحرش در ساخت بازی‌های موتورسواری و ریسینگ بر کسی پوشیده نیست، این غول خفته را بیدار کرده است. نسخه‌ی ریبوت ۲۰۲۶ بازی SCREAMER یک نامه‌ی عاشقانه به دوران طلایی ریسینگ آرکید است که با موتور توربوشارژ نسل نهمی تزریق شده است.
احیای یک اسطوره بعد از ربع قرن
بزرگترین چالش استودیوی مایلستون در ریبوت SCREAMER این بود که چطور اتمسفر پر سر و صدا و بی‌پروای نسخه‌ی ۱۹۹۵ را حفظ کند و در عین حال، بازی را شبیه به یک اثر از‌مد‌افتاده جلوه ندهد. خوشبختانه آن‌ها فرمول جادویی را پیدا کرده‌اند. بازی جدید دقیقاً همان حسِ رهایی و سرعت سرسام‌آور را دارد، اما این‌بار روی کنسول‌های نسل نهم و با ری-تریسینگ خیره‌کننده. بازی اصالت آرکید خود را فریاد می‌زند؛ اینجا خبری از محاسبات پیچیده‌ی دیفرانسیل و سیستم تعلیق نیست، بلکه همه‌چیز در سه کلمه خلاصه می‌شود: گاز بده، دریفت بکش، برنده شو!
گیم‌پلی: بوی لاستیک سوخته و آدرنالین خالص
هسته‌ی اصلی گیم‌پلی بازی بر پایه‌ی «دریفت‌های زنجیره‌ای» بنا شده است. مایلستون سیستمی را طراحی کرده که مکانیک هندلینگ بازی را در نقطه‌ی کمالِ سبک «سیم‌کید» (Simcade) قرار می‌دهد. کنترل ماشین‌ها به شدت پاسخگو و نرم است. وقتی با سرعت ۱۸۰ مایل بر ساعت وارد یک پیچ تند می‌شوید، با یک اشاره کوچک به ترمز، پشت ماشین سر می‌خورد و شما می‌توانید یکی از لذت‌بخش‌ترین دریفت‌های تاریخ ویدیوگیم را اجرا کنید.
تنوع ماشین‌ها نیز ادای احترامی به خودروهای اسپرت و سوپرپرت‌های دهه‌ی ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ است. از ماشین‌های عضلانی گرفته تا موشک‌های ژاپنیِ مخصوص توکیو دریفت، هر کدام وزن و صدای موتور منحصربه‌فرد خود را دارند که حس تنوع را زنده نگه می‌دارد.
گرافیک و صدا: وقتی موتورها واقعاً جیغ می‌کشند
نام بازی تصادفی نیست؛ در این ریبوت، صدای جیغ تایرها روی آسفالت داغ و غرش اگزوزها در تونل‌ها به قدری باکیفیت و مهندسی‌شده کار شده که سیستم صوتی شما را به لرزه درمی‌آورد. موسیقی متن بازی نیز ترکیبی مدرن از تکنو و الکترونیکِ پرانرژی است که کاملاً ضربان قلب شما را با سرعت ماشین هماهنگ می‌کند.
از نظر بصری، بازی یک ویترین تمام‌عیار برای موتور گرافیکی مایلستون است. پیست‌های بازی از سواحل آفتابی کالیفرنیا گرفته تا اتوبان‌های نئونی شبانه‌ی توکیو، با جزئیاتی خیره‌کننده طراحی شده‌اند. بازتاب نور باران روی کاپوت ماشین‌ها و دود غلیظی که هنگام دریفت‌های طولانی از لاستیک‌ها بلند می‌شود، لذت بصری بازی را دوچندان کرده است.
سمفونی سرعت بدون نقص نیست
با وجود اینکه SCREAMER یک تجربه‌ی فوق‌العاده اعتیادآور و جذاب است، دو لبه‌ی زبر کوچک باعث شده تا از نمره‌ی کامل بازبماند:
-
سیستم هوش مصنوعی Rubber-banding: در درجه‌های سختی بالاتر، بازی گاهی اوقات به صورت ناعادلانه هوش مصنوعی را به شما می‌رساند. یعنی چقدر هم که عالی رانندگی کنید، ماشین‌های حریف به طرز جادویی در چند قدمی شما باقی می‌مانند تا هیجان مسابقه حفظ شود، که این موضوع گاهی حس مهارت‌محور بودن بازی را خدشه‌دار می‌کند.
-
کمبود پیست‌های خاکی در زمان عرضه: با توجه به تاریخچه‌ی سری و نسخه‌ی Screamer 4×4، انتظار می‌رفت بخش آف‌رود و پیست‌های خاکی تنوع بیشتری داشته باشند، اما تمرکز بازی فعلاً بیشتر روی مسابقات خیابانی و آسفالت است.
نتیجه‌گیری نهایی
ریبوت SCREAMER دقیقاً همان چیزی است که ژانر ریسینگ آرکید به آن نیاز داشت. در دورانی که همه به دنبال شبیه‌سازی‌های خشک و جدی هستند، مایلستون بازی‌ای ساخته که هدفش فقط و فقط «لذت خالص رانندگی» است. این بازی یک بازگشت شکوهمند برای یکی از نام‌های بزرگ صنعت گیم است و تجربه‌ی آن برای هر کسی که عاشق سرعت، دریفت و موسیقی پرانرژی است، واجب است.
ریبوت SCREAMER دقیقاً همان چیزی است که ژانر ریسینگ آرکید به آن نیاز داشت. در دورانی که همه به دنبال شبیه‌سازی‌های خشک و جدی هستند، مایلستون بازی‌ای ساخته که هدفش فقط و فقط «لذت خالص رانندگی» است. این بازی یک بازگشت شکوهمند برای یکی از نام‌های بزرگ صنعت گیم است و تجربه‌ی آن برای هر کسی که عاشق سرعت، دریفت و موسیقی پرانرژی است، واجب است.
گرافیک فنی خیره‌کننده و بازتاب‌های بی‌نظیر نور در شب.
صداگذاری معرکه‌ی موتورها و موسیقی متن نوستالژیک و پرانرژی.
طراحی عالی ماشین‌ها با الهام از دوران طلایی دهه‌ی ۹۰.
کمبود تنوع در پیست‌های آف‌رود نسبت به نسخه‌های قدیمی‌تر.
