بررسی بازی Songs of Silence

در روزگاری که بیشتر بازی‌های سبک استراتژی و 4X (اکتشاف، گسترش، استخراج و نابودی) به سمت گرافیک‌های سه‌بعدیِ واقع‌گرایانه اما بی‌روح یا منوهای تاریک و خسته‌کننده حرکت می‌کنند، استودیوی Chimera Entertainment دست به کاری مخاطره‌آمیز اما به شدت ستودنی زده است. بازی Songs of Silence بیشتر از اینکه شبیه به یک بازی ویدئویی سنتی باشد، یک بوم نقاشیِ زنده و متحرک است که گویی از دل دوران اواخر قرن نوزدهم و مکتب هنری «آرت نوو» (Art Nouveau) بیرون آمده است. اما آیا زیر این پوسته‌ی به شدت فریبنده و زیبا، یک مغز متفکر استراتژیک هم وجود دارد؟

تابلوی نقاشی که جان گرفته است

نمی‌توان نقد Songs of Silence را آغاز کرد و ابتدا به جلوه‌های بصری آن تعظیم نکرد. طراحی هنری بازی به شدت تحت تأثیر آثار «آلفونس موخا» (Alphonse Mucha) است؛ خطوط منحنی ظریف، رنگ‌های پاستلیِ درخشان و پرتره‌هایی از قهرمانان که گویی برای پوسترهای مجلل قرن نوزدهم طراحی شده‌اند. تماشای نقشه‌ی بازی و حرکت ارتش‌ها روی آن، حس ورق زدن یک کتاب فانتزیِ گران‌قیمت و اساطیری را به بازیکن می‌دهد. این زیبایی با یک موسیقی متنِ حماسی و ارکسترالِ بی‌نظیر همراه شده که اتمسفرِ دنیای در حال فروپاشیِ بازی را به کمال می‌رساند. دنیایی که در آن «سکوت» مانند یک بیماریِ کیهانی در حال بلعیدن همه‌چیز است.

پیوندِ استراتژی نوبتی و مبارزاتِ کارتی

در زمینه‌ی گیم‌پلی، بازی ترکیبی هوشمندانه از مدیریت پادشاهی به سبک Heroes of Might and Magic و مبارزاتِ همزمان (Real-time) با استفاده از کارت‌هاست. در بخش مدیریت نقشه، شما به صورت نوبتی ارتش‌های خود را حرکت می‌دهید، شهرها را تصرف می‌کنید و منابع را مدیریت می‌کنید. این بخش به عمد ساده‌تر و سریع‌تر از غول‌هایی مثل Civilization طراحی شده تا ریتم بازی افت نکند.

اما جادوی اصلی در میدان نبرد رخ می‌دهد. وقتی دو ارتش با هم برخورد می‌کنند، سربازان شما به صورت خودکار به سمت دشمن هجوم می‌برند. وظیفه‌ی شما به عنوان فرمانده، صادر کردن دستورات مستقیم نیست؛ بلکه شما باید با استفاده از کارت‌های مهارتی که در دست دارید (سلاح‌ها، جادوها یا دستورات تاکتیکی مثل عقب‌نشینی و شبیخون)، در لحظه‌ی مناسب سرنوشت جنگ را تغییر دهید. این سیستم باعث شده مبارزات بازی به شدت سریع، آدرنالین‌محور و نیازمند واکنش‌های مهارتیِ صدم‌ثانیه‌ای باشند.

سرعتِ بالا در برابر عمقِ استراتژیک

بزرگترین قمار سازندگان در این بازی، ارزش دادن به «سرعت» در برابر «عمق» است. مسابقات و کمپین‌های بازی برخلاف بازی‌های 4X سنتی که ممکن است روزها طول بکشند، در عرض چند ساعت به پایان می‌رسند. این موضوع برای گیمرهایی که وقتِ کافی برای کمپین‌های ۱۰۰ ساعته ندارند یک موهبت است، اما شاید هاردکورهای سبک استراتژی را کاملاً سیراب نکند.

همچنین، وابستگی مبارزات به شانسِ آوردن کارت‌ها (RNG) گاهی اوقات می‌تواند استراتژی چیدمان ارتش شما را تحت‌شعاع قرار دهد. با این حال، تنوع بالای نژادها و جناح‌ها (Factions) و تفاوت فاحش استراتژیِ هر کدام، کشش بالایی برای تکرار مجدد بازی ایجاد می‌کند.

نتیجه‌گیری نهایی

بازی Songs of Silence یک دستاورد هنریِ خیره‌کننده و یک تجربه‌ی استراتژیِ تازه و متمایز است. این اثر با ترکیب جسورانه‌ی سبک‌های مختلف و تکیه بر یکی از زیباترین گرافیک‌های دو‌بعدیِ تاریخ بازی‌های ویدئویی، جایگاه خود را تثبیت می‌کند. بازی بی‌نقص نیست و شاید برای خوره‌های استراتژی عمیق، کمی سطحی به نظر برسد، اما جادو و اصالتی که در تار و پود آن جریان دارد، شما را مجذوب خود خواهد کرد.

[+] طراحی بصری مسحورکننده و بی‌رقیب با الهام از مکتب هنری آرت نوو که استانداردی جدید برای بازی‌های دوبیتی است.
[+] سیستم مبارزاتِ همزمان و کارتیِ بسیار سریع و هیجان‌انگیز که ریتم بازی را همیشه بالا نگه می‌دارد.
[+] موسیقی متن ارکسترال و صداگذاری فوق‌العاده اتمسفریک که غوطه‌وری در دنیای فانتزی بازی را دوچندان می‌کند.
[+] تنوع عالیِ جناح‌ها و کارت‌های مهارتی که ارزش تکرار بازی را به شدت بالا برده است.

[-] کاهش عمق استراتژیکِ مدیریتِ پادشاهی (بخش 4X) در مقایسه با بازی‌های کلاسیکِ هم‌سبک.
[-] تأثیر گاه غیرمنصفانه‌ی شانس در توزیع کارت‌ها (RNG) در لحظات حساس نبرد.
[-] کوتاه بودن بیش از حد برخی از مأموریت‌های کمپین داستانی.



امتیاز بازی : 8.5 [عالی ]

این بازی ارزش زمان و هزینه شما را دارد. این بازی تغییری «پایه‌ای» در ژانر خود ایجاد نمی‌کند و تنها به تقویت پایه‌های گذاشته شده توسط بازی‌های بزرگ بسنده می‌کند. مطمئنا طرفداران ژانر بازی از آن لذت می‌برند. در این بین مشکلاتی نیز در بازی دیده می‌شود که البته بخاطر کیفیت دیگر بخش‌ها، تاثیر آن‌ها را به‌ندرت حس می‌کنیم. ممکن است در این بین مشکلاتی وجود داشته باشد اما به‌هیچ‌عنوان به تجربه اصلی بازی لطمه‌ای وارد نمی‌کند.

عالی